Hij is gaaf _O_

Totaal geen Chicago, maar dan kan ook niet. Deze film leent zich niet voor bajes-scenes die opeens theaters worden vol licht en dans.
Deze film draait al om muziek en laat dat ook zien in de scenes met optredens.
Het tijdperk wordt goed neergezet door kopies van the Jackson 5, James Brown etc.
Ook het standaard gedrag in musical films (dialogen die halverwege opeens gezongen worden etc) is op 2/3 scenes na niet te vinden.
Eddie Murphy zet een heerlijke rol neer als James Brown-achtige zanger die door z’n nieuwe manager compleet gebruikt wordt om The Dreams te promoten en uiteindelijk in de goot beland.
Jamie Foxx doet met zijn rol te weinig voor zijn doen en dat is erg jammer.
Beyoncé is dan wel de ‘lead’ van The Dreams maar in de film komt ze maar niet los. Haar karakte hoort leeg, lief en saai te zijn en dat gaat haar goed af. Juist op de momenten waarop ze veel gevoel moet tonen gaat het mis. Het wil maar niet. Wel lijkt ze op sommige momenten gigantisch veel op Diana Ross.

Jennifer Hudson daarentegen sprankelt van het scherm af en haar hoogtepunt "And I am telling you, I’m not going" halverwege de film wordt niet meer overtroffen.
Dat is wel de meest treffende vergelijking met Beyoncé. Als Deena aan het einde van de film haar liedje "Listen" zingt(wat speciaal voor de film is geschreven om waarschijnlijk ster Beyonce te paaien), gebeurt er niets met je terwijl bij Jennifer je gewoon voelt wat ze zingt.
Lorell (het 3e lid van het groepje) kabbelt een beetje door de film heen tot de laatste scenes met Murphy. Dan laat ze eventjes zien dat ze overduidelijk meer kan dan voor de voorspelbare giechels zorgen aan het begin.
Al met al een prachtfilm waarin de film en werkelijkheid een beetje samenkomen want dat meisje wat 3e werd bij American Idols blaast alles en iedereen weg.

Hier dus de (be)schrijfselen uit mijn leven

Hopelijk veel leesplezier
GJ
<
Bekijk ook eens:
Mijn Flickr (fotoblog)
Mijn Last.FM (Muzieklijstje)
Wees ook vooral niet bang om een reactie achter te laten op mijn blogs, het word erg gewaardeerd zelfs!

"Hoi, ik verdien 50 miljoen per jaar. En jij?"

Is loveable the same as being able to love?

Jij.
Jij zit erin en komt er echt niet uit.
Alsof ik dat niet geprobeerd heb de laatste tijd.

Maar een permanent plekje lijkt me misschien ook niet echt slim.
te Hete douches met slome muziek lossen je niet op, net zoals die berichtje weinig zoden aan de dijk zal zetten.
Toch maar even afreageren dat je GODVERDOMME echt door m’n hoofd spookt en dat t meer is dan een bevlieging lijkt het.

En nu? Geen idee, met elk stukje iets krijgt het meer lading en krijg ik meer duwtjes richting een dip.
Maar afketsen lijkt me ook niet iets waar ik me in kan vinden.

Dit soort dingen ben ik gewoon nog niet op gemaakt, welke randdebiel verlangt dat nou van me nu ik 18 ben?

You’re not sure that you love me
But you’re not sure enough to let me go
Baby it ain’t fair you know
To just keep me hangin’ ’round

You not making up your mind
Is killing me and wasting time
I need so much more than that

Ik heb t gehad!
Morgen examens die ik ga floppen, jongens die onbereikbaar zijn, bepaalde mensen die elkaar juist wel of juist niet mogen/kenne..

Why can’t life be simple?

Terwijl ik in Belgique zat werd ik gebeld door TMF en vernam ik iets later van mijn moederlijk gezag dat ik 2 kaartjes had voor de showcase van The Veronica’s in Bitterzoet.
Was al helemaal vergeten dat ik had meegedaan en kwam gelijk tot de conclusie dat het weer een typische showcase prijsvraag was.
Er doen dan zo weinig mensen mee dat de winkans erg groot is, want met geluk heeft het weinig te maken.

Na wat zoeken ging Jari mee en trof ik hem om 19.40 op CS (Ja ik was 10 minuten te laat).20.00 zouden de deuren open maar zoals altijd had ik al bedacht dat dit minimaal 20.15 zou worden.
De usual suspects waren er ook maar toevallig kwamen Jolien en Pris ook opdagen, later spotte ik zelfs Wai!

20.40 mocht dan eindelijk iedereen naar binnen, fijne organisatie. Ik stond ondertussen te koukleumen terwijl iedereen het zo warm had. Of het aan mijn blote enkels lag of aan de natuurlijke vetlagen van mn omgeving…who knows.
Bitterzoet is een fijne locatie maar beetje jammer dat er geen consumptiebonnen waren hoor, Warner!
Nu zijn de prijzen niet absurd duur in BZ, toch is gratis drank een goede motivatie tot betere recensies bij de pers.

Jari had mij uiteindelijk toch aan het bier gekregen en op een bankje hebben we samen zijn escapades bekeken tijdens het uitgaan in de West-Friese regio.
Voor de lol maakte ik ook weer eens een voetenfoto:

Om ongeveer 21.30 betraden de zusjes Veronica eindelijk het podium. De precieze setlist moet ik je helaas schuldig blijven, maar nummers als Secret, 4Ever, Mouth Shut, Mother Mother en de single When It Falls Apart.
De ene zuster was duidelijk beter bij stem dan haar wederhelft, maar toch gaven de dames een showtje weg. Al mag ik hopen dat de kneus achter het geluid nu zijn baan kwijt is want het was compleet ruk.
Ook zag je de dames niet door het lange publiek, schijnbaar zijn de Australische dames niet zo groot; zie Kylie en Dannii.

De foto’s van het optreden die ik maakte met mijn dierbare W800i zal ik je besparen, die zijn erg slecht gelukt. Muziek die de Veronica’s produceerden kwam bij mij wel heel erg over wat leidde tot aanschaf van het album. Een aantal tracks belandde op mijn fone en komen regelmatig voorbij. Of het in Nederland gaat scoren? Ik denk het niet.
Eerder is gebleken dat voor bandjes als Busted, Tokio Hotel etc bijna geen markt is tenzij je heel slim weet te marketen in de specifieke doelgroepen. Helaas worden bandjes die iets breder gewaardeerd zullen worden als McFly genegeerd…
Maar The Veronica’s zijn zeker het beluisteren waard!

Kijk mij eens stoer doen tijdens werkuren op de vloer.
Fijn, zo’n Harley van 20.000 euro i/d winkel.
Alle klanten moet je er vanaf meppen, maar de werknemers krijgen er maar geen genoeg van.
Vooral als er zilveren topless dames tegen de motor aanschuren, dan baalt de halve winkel als de entree-homo als enige fotografisch bewijs heeft:
 

Alsof dat niet het enige fijne is aan werken bij Fame mocht ik afgelopen donderdag ook nog mijn eerste Out-Store werken.
Dat betekent dus gewoon CDs verkopen bij een concert.
Nu was Lucie Silvas een concert waar (terecht) op voorhand iedereen de CD al had, dus om 53% van de meegebrachtte voorraad te verkopen was een grote verrassing.

Toch raar om met zo’n blauwe Mojo sticker backstage te mogen rondwandelen in die Bierhal…al ben ik op stricte orders natuurlijk niet i/d buurt van kleedkamers gekomen.
Wel een aantal bekenden gezien en het concert zelf was Mighty-Fine!
4 toegiften en veel nieuw super materiaal helaas met weinig pianobegeleiding van Lu.

Morgen brunchen in het Vondel en de rest van de week zie ik wel.
Ik heb nog een logje van The Veronica’s tegoed voor jullie

Ook Nederland moest een keer gaan meedoen aan de Mister Gay Europe verkiezing.
Waar ik al jaren kwijl op de deelnemers aan Mr Gay UK, bleef het hier stil.
Maar dit jaar kwam er toch een zoektocht naar die ene nicht die ons landje ging vertegenwoordigen.

De deelnemers konden zich opgeven en de leukste kwamen dan op www.mrgay.nl
Vele profieltjes bestonden uit niets meer dan 2 foto’s en de profieltekst die je ook op de gay.nl van die persoon kon vinden.

Mijn favoriete quote?
Jim omschreef zichzelf met 1 zin:
Ik ben een spontane en liefe jongen.
Maar Jim is 18, blond en geil dus ach die ging wel door.

Je kon via een onbegrijpbaar dilemma systeem stemmen op je favo’s waarvan de 10 populairste doorgingen naar een avondfestijn in Odeon.
Waarom dat er 9 werden uiteindelijk is een mysterie.

Eigenlijk zou ik niet gaan tot Mickey mij zaterdagmiddag toch nog motiveerde om te gaan en ik via Martijn een plekje op de gastenlijst bemachtigde.
Aangekomen op het Koningsplein kwam gelijk mijn grote angst naar boven:
Alleen in rijen of groepen gaan staan.
Maar met mijn nieuwe aanwinst (mn koptelefoon) durfde ik het toch aan!

Eenmaal binnen was het even groeten en kwebbelen met een gay.nl bekende voor ik de zaal betrad. Aan de bar hangend, telefoon trekkend keek ik snel wat rond opzoek naar bekende gezichten.
Toen dat niet lukte, maar langzaam naar voren gekropen waar ik al snel Chris spotte die ik gelukkig eerder had gezien @ Fame
Daar uiteindelijk de hele avond mee doorgebracht in gezelschap van Erik, Iwan en die nieuwe geweldige gast-actrice uit GTST:

Toen het festijn iets te laat begon was het al snel tijd om de inner-bitch eens vrij te laten en flink alles te bekritiseren.
Hoe kan het dat Sander(17) bij de finalisten zat terwijl de regels vermeldden "Je bent minimaal 18 jaar oud"?
De regels zeggen ook dat het een vereiste is dat je goed Engels spreekt. Toch wou een kandidaat in het Nederlands zn antwoord geven op een vraag van het Engelse Jurylid…

Ook de spelletjesrondes waren nutteloos sponsor-gezwijmel en vooral hilarisch door de knulligheid van de organisatie. Wijnflessen gaan niet open zonder kurkentrekkers.
Maar al met al goed voor een groot portie leedvermaak.

Hoogtepunt was natuurlijk de zwembroekronde waarna de kandidaten het publiek ingingen om wat geld te ronselen voor WitRusland.

Velen werden betast, vastgegrepen of belaagd onder de hormoontjes van de bezoekers, maar wel inruil voor de nodige euro’s.
Maar ook digitaal werd er geld uit je zak geklopt:
Stemmen ging via sms en je mocht maar 1 stem uitbrengen.

De top 3 stond vanaf start al redelijk vast: Joep, Jim en een 3e.
Uiteindelijk was het Joep die met de titel er van door ging want hij hoopte zo dat jongens nu dankzij hem uit de kast durfde te komen (teiltje is onderweg).

Het nieuwe Odeon feestje Youngsters daarna was een flop. Slecht geluid, weinig interessante muzak, dansers van een reïntegratieproject en een dansvloer die snel leeg liep.
Leuk avondje maar volgend jaar vast een stuk professioneler.